Mariusz Czubaj (ur. 1975) – polski antropolog kultury, pisarz, publicysta oraz muzyk. Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie doktoryzował się w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Specjalizuje się w antropologii ciała, tańca oraz performansu.
Jako prozaik zadebiutował w 2006 roku powieścią „21:37”, która natychmiast zwróciła uwagę krytyki i czytelników. Utwór ten przyniósł mu Nagrodę Wielkiego Kalibru dla najlepszej polskiej powieści kryminalnej i sensacyjnej (2009). Drugą statuetkę tego samego prestiżowego wyróżnienia otrzymał w 2017 roku za książkę „R.I.P.”. Jest także autorem m.in. „Czarnego melanżu”, „Dziewczynki z zapałkami” oraz trylogii z komisarzem Rudolfem Heinzem.
W swojej prozie łączy wnikliwą analizę społeczną z precyzyjnie skonstruowaną intrygą kryminalną, często osadzając fabuły w realiach współczesnej Polski i wykorzystując własne doświadczenia antropologiczne. Jego książki tłumaczone były na kilka języków.
Poza literaturą Mariusz Czubaj jest aktywnym muzykiem – gra na saksofonie altowym w postjazzowej formacji Zgniłość (wspólnie z Marcinem Świetlickim) oraz w zespole Kornet Olemana. Mieszka i pracuje w Warszawie.